Spis treści Leasing maszyn leśnych – jak sfinansować zakup harvestera lub forwardera
Przejdź do treści Rozdrabniacz do drewna i rębak to dwa terminy które w potocznym użyciu często się mieszają, ale w przemyśle leśnym i przetwórstwie biomasy oznaczają dwa różne typy maszyn o różnych zastosowaniach. Rębak produkuje zrębkę — drobny, stosunkowo jednorodny materiał o frakcji od dwudziestu do pięćdziesięciu milimetrów, nadający się do spalania w kotłach na biomasę lub jako surowiec do produkcji pelletu. Rozdrabniacz produkuje materiał gruboziarnisty o niejednorodnej frakcji, przeznaczony do dalszego przetworzenia — kompostowania, wykorzystania jako materiał ściółkujący w ogrodnictwie, lub jako surowiec wejściowy do młynów które dalej mielą go na drobniejszą frakcję. W tym artykule wyjaśniamy czym dokładnie różni się rozdrabniacz od rębaka, jakie są główne typy rozdrabniaczy, oraz dla kogo i do jakich zadań każdy z nich jest odpowiedni.
Rębak pracuje za pomocą bębna lub tarczy tnącej z osadzonymi nożami, które ścinają drewno na cienkie płatki. Drewno podawane przez podajnik trafia na wirujący bęben, noże ścinają je pod określonym kątem, a powstała zrębka jest wybijana przez siatkę lub wylot o określonym rozmiarze oczek — co zapewnia stosunkowo jednorodną frakcję wyjściową. Rozdrabniacz działa inaczej — wykorzystuje wolnoobrotowe wały z zębami lub młotki bijące które nie tną drewno, tylko je rozrywają i miażdżą. Materiał jest wielokrotnie przewracany i uderzany, aż zostanie rozdrobniony do rozmiaru który pozwala mu przejść przez ruszt w dolnej części komory roboczej.
Różnica w mechanice przekłada się na różnicę w produkcie końcowym i zastosowaniu. Zrębka z rębaka ma postać płaskich wiórków o zbliżonych wymiarach — idealnie nadaje się do spalania, bo jednorodna frakcja zapewnia równomierne spalanie i niską emisję niespalonych cząstek. Materiał z rozdrabniacza ma postać nieregularnych kawałków o różnych kształtach i rozmiarach — od kilku milimetrów do kilku centymetrów — nadaje się do kompostowania gdzie zróżnicowana frakcja zapewnia lepszą przepuszczalność powietrza, lub jako surowiec do dalszego przetworzenia w młynach bijakowych które mielą go na drobniejszą frakcję.
Rozdrabniacz wolnoobrotowy — nazywany także shredderem — to maszyna z dwoma lub jednym wałem wyposażonym w zęby lub haczykowate noże, obracającym się z prędkością od dziesięciu do stu obrotów na minutę. Materiał wrzucony do komory załadunkowej jest chwytany przez zęby i przeciągany między wałami lub między wałem a przeciw-ostrzem, gdzie jest rozdzierany na kawałki. Zużyty rozmiar frakcji kontroluje ruszt zamontowany pod wałami — materiał który jest mniejszy od oczek rusztu wypada na przenośnik wywrotny, większe kawałki są ponownie chwytane i rozdrabniane.
Wolnoobrotowe rozdrabniacze są wykorzystywane głównie w przetwórstwie odpadów drzewnych i zielonych — demolka drewniana z rozbiórki budynków, palety, skrzynki, odpady z tartaków i stolarni, gałęzie i konary z pielęgnacji zieleni miejskiej. Ich zaletą jest możliwość przetwarzania materiału zanieczyszczonego — gwoździe, śruby, kawałki metalu które zniszczyłyby noże rębaka są po prostu przepuszczane przez rozdrabniacz lub wykrywane magnetycznymi separatorami i usuwane. Komptech Crambo 5200, Terex Ecotec TBG 630, Doppstadt AK series — to typowe rozdrabniacze wolnoobrotowe używane w zakładach przetwarzania odpadów i biogazowniach.
Młyn bijakowy to typ rozdrabniacza który pracuje przy dużych prędkościach obrotowych — od tysiąca do trzech tysięcy obrotów na minutę. Rotor z zamocowanymi młotkami bijącymi obraca się wewnątrz komory wyłożonej stalową wyściółką lub sitami. Materiał wrzucony do młyna jest uderzany przez młotki i odbijany od ścian komory, rozdrabniając się w seriach uderzeń. Frakcja wyjściowa jest znacznie drobniejsza niż z rozdrabniacz wolnoobrotowego — od kilku do kilkunastu milimetrów — i bardziej jednorodna.
Młyny bijakowe są używane przede wszystkim w produkcji pelletu i brykietu, gdzie wymagana jest bardzo drobna frakcja biomasy gotowa do granulacji. Surowcem mogą być trociny, słoma, łuski roślinne, odpadki z tartaków. Młyn bijakowy nie nadaje się do przetwarzania grubych gałęzi czy kłód — materiał wejściowy musi być wstępnie rozdrobniony w rębaku lub rozdrabniaczu wolnoobrotowym. To maszyna stosowana w drugiej fazie przetwarzania, nie w pierwszej.
Rozdrabniacz ma sens gdy materiał wejściowy jest zanieczyszczony lub zróżnicowany, a jednorodność frakcji wyjściowej nie jest krytyczna. Zakład przetwarzający odpady z demolki budowlanej gdzie w drewnie mogą być gwoździe, śruby, kawałki betonu — rozdrabniacz wolnoobrotowy przetworzy to bez problemów, podczas gdy rębak bębnowy uległby awarii przy pierwszym kontakcie z metalem. Firma zajmująca się kompostowaniem odpadów zielonych i drzewnych, gdzie materiał ma być rozdrobniony na frakcję kilku centymetrów i zmieszany z innymi komponentami kompostu — rozdrabniacz jest właściwym wyborem, rębak produkowałby zbyt drobny materiał.
Rębak ma sens gdy celem jest produkcja biomasy do spalania lub surowca do produkcji pelletu, gdzie wymagana jest jednorodna frakcja i czysty materiał bez zanieczyszczeń. Firma leśna pozyskująca drewno i przetwarzająca odpady pozrębowe na zrębkę sprzedawaną do elektrociepłowni — rębak bębnowy lub tarczowy jest tu niezbędny, rozdrabniacz nie da odpowiedniej jakości produktu. Kombinat produkujący pellet z trocin i odpadków tartacznych — tutaj potrzebny jest najpierw rębak lub rozdrabniacz do wstępnego rozdrobnienia, a potem młyn bijakowy do zmielenia na drobną frakcję.
Mały rozdrabniacz wolnoobrotowy o wydajności dziesięć do dwadzieścia ton na godzinę, mobilny na podwoziu przyczepy, kosztuje od stu pięćdziesięciu do trzystu tysięcy złotych netto. Średni rozdrabniacz mobilny o wydajności pięćdziesiąt do stu ton na godzinę — jak Komptech Crambo 5200 czy Terex Ecotec TBG 630 — to inwestycja od czterystu do siedmiuset tysięcy złotych. Duże rozdrabniacze stacjonarne o wydajności powyżej stu ton na godzinę, z napędem elektrycznym i zaawansowanymi systemami separacji metalu i sterowania — kosztują od osiemset tysięcy do miliona pięciuset tysięcy złotych netto.
Młyny bijakowe są tańsze od dużych rozdrabniaczy wolnoobrotowych. Młyn o mocy trzydzieści kilowatów i wydajności trzysta do pięciuset kilogramów na godzinę kosztuje od dwudziestu do czterdziestu tysięcy złotych. Młyn przemysłowy o mocy sto dwadzieścia kilowatów i wydajności dwa do trzech tony na godzinę to wydatek sto pięćdziesiąt do trzystu tysięcy złotych. Dla firm zaczynających działalność w przetwórstwie biomasy często sensowniejsze jest zakupienie używanego rozdrabniacza — rynek wtórny jest aktywny, a maszyny po pięciu do ośmiu latach eksploatacji są dostępne za trzydzieści do pięćdziesięciu procent ceny nowej.
W ofercie GEP24.pl znajdziesz rozdrabniacze wolnoobrotowe od wiodących producentów — Komptech, Terex Ecotec, Doppstadt, Hammel, Untha. To maszyny sprawdzone w pracy w zakładach przetwarzania odpadów, kompostowniach i biogazowniach. Każda maszyna ma udokumentowaną historię serwisową, znamy jej przebieg i stan techniczny. Jeśli potrzebujesz porady który typ rozdrabniacza będzie odpowiedni dla Twojego typu materiału i skali produkcji, nasz zespół pomoże dobrać właściwą maszynę.
Szukasz rozdrabniacza do drewna, odpadów zielonych lub demolki? Sprawdź aktualną ofertę rozdrabniaczy GEP24.pl — maszyny mobilne i stacjonarne, wolnoobrotowe i szybkoobrotowe, dla różnych skali produkcji. Masz pytania dotyczące różnic między rębakiem a rozdrabniaczem? Skontaktuj się z nami — wyjaśnimy i pomożemy wybrać właściwe rozwiązanie.
Odpowiednio dobierzemy rozwiązania dopasowane do Twoich potrzeb. Skontaktuj się z nami!
Spis treści Leasing maszyn leśnych – jak sfinansować zakup harvestera lub forwardera
Spis treści Ponsse vs John Deere vs Komatsu – które harvestery i
Spis treści Rozdrabniacz do drewna – różnice vs rębak, zastosowania i jak